Łaska czy uczynki ?

U podstaw całej Biblii stoi jedna prawda, na której oparta jest esencja Dobrej Nowiny i całe zbawienie człowieka, a cała walka toczy się właśnie o nią od samego początku.

Tą prawdą jest świadomość, że człowiek nigdy swoimi uczynkami i czynami nie zbuduje sobie Bramy do Raju. Trzon Pisma Świętego skupia się właśnie na tym zagadnieniu poprzez przedstawienie wiary w Baranka Bożego, jako jedyny i niezachwiany sposób na bycie zbawionym.

 

Bo jeśli Abraham z uczynków został usprawiedliwiony, ma się z czego chlubić, ale NIE przed Bogiem.  Bo co mówi Pismo?Uwierzył Abraham Bogu i poczytane mu to zostało za sprawiedliwość. A gdy kto spełnia uczynki, zapłaty za nie nie uważa się za łaskę, lecz za należność; gdy zaś kto nie spełnia uczynków, ale wierzy w tego, który usprawiedliwia bezbożnego, wiarę jego poczytuje mu się za sprawiedliwość, jak i Dawid nazywa błogosławionym człowieka, któremu Bóg udziela usprawiedliwienia, niezależnie od uczynków;” Rzymian 4:2-6

W co uwierzył Abraham ? Bóg obiecał, że z Jego potomstwa narodzi się Chrystus, którego ofiara da ludziom szaty sprawiedliwości. Zostało mu to objawione przez symbol, którym miało być złożenie Izaaka w ofierze Bogu. Przez ten czyn Abraham zrozumiał powagę i wartość w oczach Boga przyszłej ofiary jedynego Syna Bożego.

Abraham dostał od Boga też inny symbol. Jego pierwszy syn z niewolnicy Hagar symbolizuje niewolę uczynków Prawa, natomiast Izaak symbolizuje wieczną wolność w Chrystusie. Gdy pojawił się Izaak to Izmael(syn Hagar) musiał odejść.

„Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się urodził, ten zaś, który był z wolnej, na podstawie obietnicy.  A to jest powiedziane obrazowo: oznaczają one dwa przymierza, jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę, a jest nim Hagar.  Hagar jest to góra Synaj w Arabii; odpowiada ona teraźniejszemu Jeruzalem, gdyż jest w niewoli razem z dziećmi swymi. Jeruzalem zaś, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką naszą.” Glatów 4:22-26

Bóg chce nas upodobnić w naszym postępowaniu jak najbardziej do Chrystusa czyli nas usynowić. To znaczy że nie ciąży nad nami kara za grzech, lecz to nie znaczy, że chcemy grzeszyć. Najlepszym przykładem tutaj może być kodeks drogowy.

Człowiek narodzony z Ducha nie potrzebuje przepisów bo nie lęka się kary-mandatu, ale dba o dobro innych ludzi bo chce, aby inni czynili mu tak samo. Nie przekraczam prędkości bo nie chcę zrobić komuś krzywdy, nie dlatego że boję się kary za łamanie przepisów. Czy z takim myśleniem możemy domagać się zapłaty, że dobrze czynimy czy wynika to z naszej nowej natury postępowania ? Dzieło Chrystusa ma zmienić myślenie ludzi dotyczące pełnienia Woli Boga, która ma przynosi radość i wieczne życie, a nie ciężar i ograniczenie wolności, tak jak chciał to przedstawić ludziom szatan w Ogrodzie Eden.

Stąd póki żyjemy w grzesznych ciałach Bóg będzie nas prowadził do bycia coraz bardziej podobnym do swojego Syna w jego charakterze. Jednocześnie dając nam szatę Jego sprawiedliwości, która pozwoli uniknąć kary za złamanie Prawa. Bo Prawo tylko objawiło światu grzech, ale nie dało mu zbawienia.

Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwiony przed nim żaden człowiek, gdyż przez zakon* jest poznanie grzechu.  Ale teraz niezależnie od zakonu objawiona została sprawiedliwość Boża, o której świadczą zakon i prorocy,  i to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich wierzących.” Rzymian 3:20-22 *zakon = Prawo

Tak jak pokazuje to przypowieść o braku weselnej szaty.

A gdy wszedł król, aby przypatrzeć się gościom, ujrzał tam człowieka nie odzianego w szatę weselną. I rzecze do niego: Przyjacielu, jak wszedłeś tutaj, nie mając szaty weselnej? A on oniemiał. Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go do ciemności zewnętrznej; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.” Mateusza 22:11

Ta szata to uczynki sprawiedliwości Chrystusa, którą można przyjąć od Boga. Każdy kto jednak ubiera się w swoje uczynki sprawiedliwości ten w oczach Boga nie może uczestniczyć w Jego Weselu.

Oczywiście wszystkie religie Babilonu uczą, że to nasze uczynki sprawią, że możemy zasłużyć sobie na lepsze względy u Boga robiąc to i tamto. Spełniając różne nakazy, będąc w wybranych denominacjach czy kościołach w których ma być tylko zbawienie bo robią i czynią coś lepiej.

Postawa chlubienia się swoimi uczynkami istniała już od samego początku. Dlatego Kain zabił Abla, gdyż Kain nie mógł pogodzić się ze świadomością, że jego własne uczynki nie mają wartości w oczach Boga, a jedynie ofiara Baranka, która wskazywała na dzieło Chrystusa.

W wymiarze całego społeczeństwa taka postawa prowadzi ludzkość do własnoręcznego budowania raju na ziemi, czyli Wieży Babel – Bramy do Boga (Babbrama, el bóg).

Wieża ta to symbol dostania się do Nieba poprzez własne wysiłki, które jak pokazuje historia są daremne. Widzimy w tym archetypie gdzie dąży cały świat, a zmierza on do jedności w celu zdetronizowania Boga Biblii, żeby w Jego miejscu umieścić swojego własnego boga, który pochwala ludzkie dokonania i uczynki. Taki był jeden z celów budowniczych tej wieży.

„Wespniemy się do nieba i umieścimy tam własnych bogów, by im służyć” Jaszera 9:26

W pogańskich religiach kiedy człowiek umierał o  jego losie decydowały właśnie jego uczynki i dokonania, które kładziono na szali. Takie pojmowanie charakteru Boga posiada prawie cała ludzkość bo to wynika z grzechu pierwszych rodziców Adama i Ewy. Z drugiej strony Jezus Chrystus przyniósł odmianę tego myślenia na Boże.

„Bóg, który jest bogaty w miłosierdzie, dla wielkiej miłości swojej, którą nas umiłował,  i nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem – łaską zbawieni jesteście –  i wraz z nim wzbudził, i wraz z nim posadził w okręgach niebieskich w Chrystusie Jezusie,  aby okazać w przyszłych wiekach nadzwyczajne bogactwo łaski swojej w dobroci wobec nas w Chrystusie Jezusie.  Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar;  nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.  Jego bowiem dziełem jesteśmy, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych uczynków, do których przeznaczył nas Bóg, abyśmy w nich chodzili.” Efezjan 2:4-9

Przykładem zbawienia przez wiarę i łaskę jest łotr, który umierając obok Mesjasza na krzyżu uwierzył w ofiarę Baranka Bożego, co dało mu zbawienie potwierdzone przez samego Pana Jezusa.

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Łaska czy uczynki ?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.